Met dank aan de Mexicaanse overheid...
en het Nationaal Museum van Mexico voor hun advies en medewerking...
bij het in scène zetten van historische gebeurtenissen.
Alle scènes voor de Cortez-expeditie werden gefilmd...
in Mexico, en waar mogelijk op de oorspronkelijke locatie.
Spanje voorjaar 1518
Hé, De Vargas. Doe mee.
Wat is dit, De Silva? Het is niet het jachtseizoen.
- Wat zoek je? - Een weggelopen knecht.
Ik gaf hem zweepslagen om z'n ziel te louteren...
en uit dankbaarheid rent hij weg. Als ik hem krijg, rent hij niet meer.
- Kom je mee, Pedro? - Graag, Diego.
- Heb je z'n spoor gevonden? - Hij ging langs de guardia zuidwaarts.
Die indianen willen terug naar hun eiland.
- Hij gaat naar Málaga en de zee. - Misschien.
Ze zijn ook sluw als een vos. Ik wed dat hij zich hier liet zien...
en naar Sanlúcar ging, noordwaarts aan de kust.
Goed bedacht. Jaag jij in de vallei. Wij gaan door in deze richting.
Goed. Jij zoekt met je groep, ik vang hem in m'n eentje.
Dat zou een veer in je hoed zijn.
En ik zou het lachertje zijn. Laat de honden los.
Hé, jij daar.
Wat zit daarin?
- Kleren om te wassen, señor. - Dus je brengt geen eten naar iemand?
- Nee, señor. - Maak maar eens open dan.
Heb je hier een man gezien? Een weggelopen slaaf?
- Nee, señor. - Hou je ogen open.
Als je iemand ziet, meld dat dan.
Ja, señor.
Señor Pedro.
Coatl. Ik wist niet dat jij de wegloper was.
Het spijt me, señor. Vergeeft u me? Ik doe u niks.
U bent m'n vriend. Wij jagen en eten samen.
Waarom ben je weggelopen, Coatl?
Kijk, señor.
Vijf jaar geleden werd ik gevangen en meegebracht als slaaf.
Maar Coatl is geen slaaf.
In m'n eigen land, overzee, ben ik een prins.
De Silva zou daar de bedelaar zijn. Ik zou hem doden als ik kon.
De hele omgeving zit straks achter je aan.
De Silva heeft z'n honden losgelaten. Geef je over nu het nog kan.
Ik sterf nog liever. Ik heb gezien wat De Silva doet met weglopers.
Hij snijdt deze spieren door. Dan kruip je z'n deur in en uit...
terwijl straatjongens je uitlachen. Nee, señor, ik ga nooit terug.
Neem deze. Ik zou willen dat ik meer had.
Haast je. Ga via het ravijn naar Sanlúcar.
Daar ben je veilig. Succes, God zij met je.
- Dank u, señor Pedro, m'n vriend. - Hier.
Laat los. Laat los.
Señor, alstublieft, roep ze terug.
Pak het maar.
Laat los.
De duivel hale je. Laat los.
- Voorzichtig, wicht. Doe die hond niks. - Roep hem dan terug.
Ik zei: Sla die hond niet. - De duivel hale je. Laat los.
Blijf weg, raak me niet aan. Ik vermoord je.
Blijf weg.
Hé mannen, wat gebeurt hier?
Niks, señor. Die meid plaagde onze honden.
Zwijn. Leugenaar.
Kijk, señor, m'n tafelkleed. Kijk nou toch eens.
Dat zijn de honden van señor De Silva. Die zijn tien van zulke meiden waard.
Hij neemt het je niet in dank af dat je ze in gevaar brengt met zo'n grap.
Verdwijn, of ik zal jullie zelf afranselen.
Verdwijn.
Lopez vermoordt me nog.
Lopez? Wie is Lopez?
Sancho Lopez, eigenaar van de Rosario Inn, waar ik werk.
Z'n beste tafelkleed kapot.
Goed, kom mee. Ik breng je naar de herberg en leg het uit aan Lopez.
Geef me je hand.
Ik, señor? Op uw paard?
Bang?
Nee.
Nee, caballero.
- Señor? - Ja?
Ik heb u eerder gezien.
- Waar? - In de kerk.
Maar u zag mij niet. U zat vooraan, bij de bisschop.
Ik zat achterin.
- Hoe heet je? - Catana. Catana Perez.
Hou je goed vast, Catana. We gaan over de muur.
Welkom, señor. Welkom in de Rosario Inn.
Het is me een eer, señor.
Señorita.
- Graag gedaan, señorita. - Lopez, zonder die heer...
- had je me misschien nooit meer gezien. - Hoezo?
Kijk wat die honden deden met dit kleed.
- Welke honden? - Die van Diego de Silva.
- Diego De Silva. Lieve hemel. - Het was niet haar schuld.
Ze verdedigde uw bezit goed.
Wacht tot m'n broer Manuel hiervan hoort.
Zwijg. Dat kleed kan gemaakt worden.
Ik wil geen moeilijkheden met Diego De Silva.
- Kom, señor. Wat kan ik voor u doen? - M'n dorst lessen.
José. José, snel. Het paard van de caballero.
We hebben niet elke dag de eer de caballero te dienen.
Schiet op. Wijn voor de señor. De beste.
En brood en kaas. Pronto.
Komt u maar mee, señor.
Catana, pronto.
Staat u me toe. Juan Garcia is m'n naam.
Pedro De Vargas.
- Zoon van Don Francisco De Vargas? - Ja.
Een grote cavalier. Ik heb hem gezien.
Dat wil zeggen, van hem gehoord. Wie niet?
Laten we drinken op z'n gezondheid.
- Gracias, señor. - Waard. Je beste Malaga.
- Komt eraan, meneer. - In het Caraïbisch Gebied...
spraken veel soldaten uit de Moorse en Italiaanse Oorlogen over je vader.
- Was u in De West? - Tien jaar zelfs.
Ik kwam twee dagen geleden in Sanlúcar aan.
- Dat is geen Malaga. - Nee, señor.
Vertel me over De West.
Dat woord heeft een sterke verbeeldingskracht, hè?
Waarom ook niet. Het is een nieuwe wereld, vriend.
Ik stond in Santiago aan zee en keek naar het noorden.
Je voelde het grote land dat daar lag.
Ligt er inderdaad een land aan de zuidelijke zee...
waar indianen in paleizen leven en eten van gouden schalen?
Ja. Koninkrijken, keizerrijken, bergen van goud...
die liggen te wachten op de eerste cavalier met ondernemingszin.
Op uw gezondheid, caballero.
Gaat u weer terug, señor?
Ik ben hier alleen om m'n moeder te zien.
Ze had het niet breed. Maar dat verandert nu.
Ik neem haar mee terug. Ze krijgt een huis, een muilezel, elke dag eten.
Ik heb niet slecht geboerd.
M'n stuk grond in Santo Domingo leverde me 2000 gouden dukaten op.
- Tweeduizend? - Nog een beker wijn, caballero.
Op de Nieuwe Wereld, señor.
Op de Nieuwe Wereld.
U drinkt niet.
Nee. Trek het u niet aan. Ik bestel alleen omwille van de zaak.
Een boetedoening?
Zoiets.
Nuchter ben ik een gewoon mens...
maar dronken ben ik geen mens, maar een beest.
Dan wil ik doden.
Er zit een duivel in me. Ik deed m'n best hem weg te jagen.
Ik gaf veel geld uit aan kaarsen en...
Maar dat werkt nooit. Daarom drink ik niet.
- Lopez. - Señor.
M'n paard.
Dank u voor uw gastvrijheid, señor.
- Het wordt laat en ik moet gaan. - Rijdt u naar Jaén?
- Ja. - Dan rijd ik mee, met uw welnemen.
Meisje, laat mijn paard ook halen.
Hier, daar kun je een nieuwe jurk van kopen.
Maar dat is een gouden dukaat. Die heb ik nooit gehad.
- Dat zijn tien jurken. - Koop dan een bruidschat.
Als je geen man vindt, laat je het maar weten.
Zulke types hebben we nodig overzee.
Maak voort.
Adiós, Lopez.
- Dag, señor. - Adiós, Catana.
- Nogmaals bedankt, caballero. - Graag gedaan, señorita.
Gaf je m'n paard z'n haver, zoals ik vroeg?
- Wat is dat voor tovenarij? - Gewiekst, hè?
Een knaap in Sanlúcar specialiseert zich daarin.
Hij geeft je tips over vermommingen.
Hij zou leermeester zijn geweest van de vaardigste schurken.
Reken maar dat ik hem flink moest betalen.
Maar als het je leven redt, is dat z'n geld waard.
Adiós, señor.
Toen Columbus 26 jaar geleden z'n eerste reis maakte...
nam hij het uitschot van Cádiz mee. Schelmen, deserteurs, criminelen.
Sindsdien is het zo gebleven.
Ik weet het niet, vader. Maar die man vertelde me vandaag...
over nieuw land met keizerrijken, en goud voor het oprapen.
Dan is hij een schurk.
Columbus ontdekte enkele eilanden met naakte wilden.
Het beetje goud dat ze vonden dekte de verloren schepen niet eens.
Laat staan dat het iets opbracht. Luister niet naar zulke roddels.
Die man zegt dat hij arm vertrok en terugkwam met 2000 dukaten.
Vast een leugen. Waarom niet meteen 50.000?
Señor De Silva.
Señor De Vargas.
Uw dienaar, señora. Señorita.
Sorry voor dit onverwachte bezoek...
maar ik reed langs en kon de verleiding niet weerstaan.
Drinkt u een beker wijn mee, señor?
Met uw welnemen, señora.
Dit weer is goed voor de gewassen maar te warm voor een ritje.
Ik ben een beetje moe na de jacht op m'n knecht.
Geen spoor gevonden?
Uitstekende wijn.
Helaas niet.
Ik denk dat iemand hem geholpen heeft.
Het gaat niet alleen om het verlies van een knecht...
maar een ketter, een ongelovige kreeg de kans ongestraft te ontsnappen.
Maar hij zal gepakt worden.
De inquisitie zal dan met hem afrekenen.
U kent de inquisiteur-generaal goed, toch?
Ik heb de eer de Santa Hermandad voor te zitten...
die van Zijne Majesteit de taak kreeg de zondaars te straffen...
die schuldig zijn bevonden aan ketterij. Een groot voorrecht.
Vreemd overigens dat een man van uw faam niet een van ons is.
- Ik ben geen theoloog. - Ik ook niet.
Ik betreur het dat we soms streng moeten zijn, maar ja.
Aderlatingen zijn vaak nodig om het lichaam te redden.
Er is toch niks tegen geneeskunde die de ziel redt.
Deze conversatie houdt nu op.
Er zitten dames bij. Het onderwerp is erg onaangenaam.
Onaangenaam? Omdat er mensen zijn die het christendom verdedigen...
middels hun grote inzet om de verderfelijke ketterij uit te roeien?
Kan het zijn dat u de Santa Hermandad afkeurt?
Inderdaad, meneer. Ik ben katholiek...
en gaf meer bloed voor het geloof dan in uw lijf zit.
En ik vind de Santa Hermandad kwaadaardig.
Ik ben tegen elke organisatie...
die vriend tegen vriend opzet, en kind tegen vader.
Is dat duidelijk?
Heel duidelijk, Don Francisco.
Maar waarom zoekt u ruzie met mij?
Ik kwam in vrede en alleen, hoewel uw zoon me schade toevoegde.
- Ik had getuigen moeten meenemen. - Schade? Hoe dan?
Als ik uw knecht en hond verwondde, zou u dat geen schade noemen?
Uw mannen lieten hun honden los op een meisje. Dat maakt verschil.
O ja, vergeten.
M'n mannen zochten vertier met een meid van de Rosario Inn...
op wie uw zoon blijkbaar gesteld is.
- Dat is een leugen. - Een leugen?
Dat je met haar stoeide en met haar naar de Rosario reed?
Of zagen m'n mannen het verkeerd? Lady Luisa De Carvajal...
Laat haar erbuiten.
En haar vader, de markies, zullen dat niet graag horen.
Señor, ik bekommer me om het gedrag van m'n zoon.
Als uw mannen onschuldig waren, vergoed ik de schade...
maar dat heeft niks te maken met onze discussie.
Als ik iets beledigends zei, zal ik u gaarne genoegdoening geven.
Ik ook, señor.
Dank u.
Maar laat u de kwestie van genoegdoening maar aan mij over.
Wat bedoelde hij daarmee?
Niks. Het is een lafaard. Excuseer ons, lieverd.
Kom.
- En nu over dat meisje. - Het is waar, vader.
Ze reed met mij mee naar Rosario.
- Wie is zij? - Ze serveert in de herberg.
Zoon...
Ik ben geen hypocriet.
Ik had ook liefjes in mijn tijd. Maar zo krijg je een slechte naam.
Zeker nu je avances hebt gemaakt naar Lady Luisa De Carvajal.
- Ja, meneer. - Trouwens...
ga je nog langs bij Lady Luisa?
- Met uw toestemming. - Met of zonder. Ik billijk het.
- Doe haar de groeten. - Zal ik doen.
Dat was prachtig, señorita.
Dank u, señor De Vargas.
- Mag ik u iets zeggen, señorita? - Als u wilt.
Gisteren in de kerk.
Een straal zonlicht viel door het raam op uw gezicht.
Ik hield m'n adem in, señorita.
Het was een goddelijke openbaring.
Pedro.
Dat u voorbestemd was m'n vrouw te worden.
Ik wist toen dat ik u altijd zal vereren en dienen.
Ik hoop het op een dag waardig te zijn dat u om me geeft...
en van me houdt zoals ik van u houdt.
Is het gebruikelijk dat een heer de gepaste afstand vergeet?
Het was de bekoring, señora. Ik wist niet wat ik deed.
U bent in elk geval een charmante leugenaar.
We moeten gaan, Luisa. Het licht is aan boven.
- Uw vader is teruggekeerd. - Ja, señora.
Mag ik dit dragen als aandenken, om bij me te dragen?
Ja, hoewel ik zou willen dat ik u iets beters kon geven.
Beter? Het gulden vlies van Zijne Majesteit...
is niet half zoveel waard.
Morgenavond, señorita?
Misschien.
Welterusten.
Señora.
Zag u hoe z'n ogen oplichten als hij lacht?
Ja, hij is best knap.
Señor. Pedro De Vargas.
- Wat wil je? Wie is daar? - Ik ben het, Catana Perez. Manuel.
We staan hier al een uur om je te onderscheppen.
- Hoezo? - Ze hebben een val voor je opgesteld.
- Wie? - De Inquisitie.
Je vader, moeder en zus zijn gearresteerd.
Dit is m'n broer Manuel, cipier. Hij zag hoe ze binnengebracht werden.
- Wat hebben ze gedaan? - De aanklacht is ketterij.
Ketterij? M'n vader en moeder, ketters? Dat is een leugen.
Vlug. Een vriend van me heeft een schuilplaats in de bergen.
Misschien kan hij je naar de zee brengen.
Nee.
Inquisiteur-generaal DeLora kent m'n vader. Ik ga naar hem toe.
Hij was in de gevangenis met De Silva...
toen je familie werd binnengebracht.
Markies De Carvajal, m'n vaders beste vriend. Hij zal...
U weet het het beste. Maar als u me nodig heeft...
- Dank je, Catana. Jij ook, Manuel. - Ik deed het voor Catana.
Ik moet snel terug of ik ga eraan.
Jij moet ook weg. Ze mogen niet zien dat je me helpt.
God zij met u, señor.
- Wie? Wie zei je dat er is? - Pedro De Vargas, heer.
Hij zegt dat het een kwestie van leven en dood is.
- Voor wie dan? - Dat zei hij niet, señor.
Laat hem binnenkomen.
Komt u maar binnen.
- Meneer de markies. - Kom dichterbij, jongeman.
Hier, als je wilt.
De zoon van Francisco De Vargas heeft dat privilege.
Het spijt me dat ik zo laat binnenval.
Geeft niet. Ik sta je vader altijd ten dienst.
- Er is niemand die ik meer bewonder. - Dank u, meneer.
Ik begrijp dat er moeilijkheden zijn. Ik ben vereerd dat je bij mij komt.
En dubbel vereerd als ik je ook nog kan helpen.
M'n ouders zijn gearresteerd door de Heilige Zetel.
- De Inquisitie? - U weet dat ze geen ketters zijn.
En m'n zus is nog maar een kind.
Ik wist dat u me advies zou kunnen geven.
Als het om een wereldlijke rechtbank ging.
Bij de Inquisitie ligt dat anders.
Hoe kan een leek zich bemoeien met religieuze zaken?
- Misschien is er iets in hun leven... - U kent ze. U weet dat er niks is.
Jongen, je bent verblind door natuurlijke genegenheid.
Als ze onschuldig zijn, gaan je ouders vrijuit.
- Wat is dan uw advies? - Vertrouw op God, jongen.
Ga nu meteen naar de gevangenis en geef jezelf aan.
Zodat m'n familie de stem ontbeert die het voor hen kan opnemen?
Het toont je onschuld aan en is een daad van trouw aan je ouders.
- Dank u voor uw advies. - Graag gedaan.
Het is me een genoegen de zoon van een oude vriend te helpen.
M'n dienaar zal je uitgeleide doen.
Als het andersom was en iemand van uw familie vroeg m'n vader om hulp...
ging hij tot de poorten van de hel zonder aarzelen, om u te helpen.
Ik bracht hem schande door zelfs maar naar u toe te komen.
- Verdwijn. - Dat doe ik.
Daar is hij.
Je loog.
En opnieuw toen je zei dat je die ontsnapte ketter niet geholpen had.
Die indiaanse hond die zich een edelman noemt.
Geef toe dat je loog omdat je de Santa Hermandad haat.
Je stilte vraagt om een medicijn dat je wellicht niet bevalt.
Uw dreigementen zijn verspilling bij iemand die er niet bang voor is.
U kunt beter deze belediging van m'n familie uitleggen.
Ik eis dat u me vertelt wat u met m'n familie hebt gedaan.
U eist dat?
Uw aanklachten zijn bezijden de waarheid en u weet dat.
Ik beschuldig u van een valse getuigenis uit lafheid.
- Breng de andere gevangenen. - Ja, señor.
Breng de andere gevangenen.
Vooruit.
Doorlopen.
- Vader. - M'n zoon.
- Zwijg. - Zwijg zelf.
Een brutale cipier heeft m'n ouders niks te bevelen.
Ik vond al dat hier een nare geur hing.
Geen snoeverij nu, Francisco De Vargas.
Een prop leert je wel wat de ouderdom naliet.
- Beken je schuld aan de aanklacht? - Bekennen dat ik een ketter ben?
Dat ik m'n familie oneerbiedigheid leerde?
Dat is een smerige leugen.
Van een kind vernemen we de waarheid eerder.
Begin met het meisje.
- Nee, dat kun je niet... - Nee, nee.
Vader, moeder. Help.
Moeder, help.
Nee, nee. Alstublieft, señor. Neem mij.
Ze is zo jong, zo onschuldig.
Niet doen. Gun die schelm het genoegen niet.
Wacht, niet haar. Ik zal bekennen.
- Als jullie haar laten gaan. - Je redt haar niet met een leugen.
De Silva, als je dit doet, denk dan aan je eigen ziel.
Span de touwen aan.
Alstublieft, ik smeek u. Wees genadig.
Heilige Maria, vol van genade, de Heer zij met u...
Moeder.
Señor el supremo, het meisje is flauwgevallen.
Breng haar bij haar positieven.
Alstublieft. Ze is nog maar een kind.
Alstublieft, het is een klein meisje.
Señor el supremo, het meisje is dood.
Stelletje onbenullen. Verstaan jullie je vak niet?
God heeft z'n genade getoond.
Op jouw rust z'n vervloeking.
Breng de gevangenen naar hun cellen.
Bent u wakker?
Juan Garcia.
Hoe kwam jij binnen?
Ik kocht dit cipiersambt om bij m'n moeder te zijn.
Zit je moeder hier?
De Inquisitie beschuldigde haar van ketterij.
Ze veroordeelden haar tot de brandstapel.
Ze zullen haar niet meer verbranden. Ze is dood.
Dood?
Catana Perez vertelde me over jou. Ik kom je helpen.
We ontsnappen bij de eerste gelegenheid.
M'n vader en moeder zijn hier. Wie weet wat ze met hen doen.
Alles is geregeld. Je vader en moeder gaan mee.
Hou die aan. Misschien komen ze naar je kijken.
Verberg deze. Je hebt ze nodig als het zover is.
- Hoe kan ik je ooit bedanken? - Dat komt later wel.
Je vraagt je misschien af wat ik met de familie De Vargas moet.
Vanwege het ongeluk met je zus zal ik inschikkelijkheid tonen...
mits je bekent dat jij en je ouders schuldig zijn aan ketterij.
Anders heb ik geen andere keuze dan je te verwijderen.
Als u iemand verwijdert, zorgt u dat u geen risico loopt.
Erg verstandig.
Als u bedoelt dat ik avonturiers geen duel gun, heeft u gelijk.
Ik wil me van ze ontdoen, als waarschuwing voor anderen.
U zult inzien dat m'n werkwijze grondig is.
Net zo grondig als uw eerloosheid. Voor zover mogelijk.
Brutale kinderen moeten leren beleefd te zijn.
Sta op als een heer spreekt.
Bewaker. Hé, bewaker.
Hoe zit dat nu met genoegdoening, De Silva?
Waar blijven je beleid en je werkwijze?
Eén voor één, De Silva.
Genade.
In godsnaam, genade.
Je doodt geen ongewapende man. Dat is moord.
- Hoed af voor je sterft, lafaard. - Laat me gaan.
Dit is je laatste moment.
Denk aan het kind, m'n zus die je vermoordde.
Genade. Ik smeek u.
Je wilt het zeker goedmaken? Ons vrijlaten?
Een boete betalen? Een publiek excuus?
Ja, alles.
- Kan ik je vertrouwen? - Ik zweer het bij God.
Nee, niet bij God, De Silva.
Als je je geloof in God afzweert, geloof ik je.
Je bezoedelde alles waar de kerk voor staat.
Zweer nu je geloof in God af.
Ik doe alles. Ik zweer God af. Spaar me.
Verantwoord je maar bij God voor je misdaden.
Schiet op. Vooruit, je hebt maar een minuut.
Snel, señores, de anderen wachten op ons.
- Moeder, vader, dit is Juan Garcia. - Señora.
Snel. Ik moet alarm slaan.
- Uw paarden staan daar. - God zegene je.
- Catana. - Snel, señor. We moeten ons haasten.
- Moeder, vader, Catana Perez. - Dit paard is voor u.
Ik ben bang dat ik jullie ophoud.
Wat we aan snelheid verliezen, winnen we aan eer als u meerijdt.
Wachters. De gevangene is ontsnapt uit de cel beneden.
De gevangene is ontsnapt. Wachters.
De gevangene is ontsnapt.
Heer, vrouwe, uw dienaar, Hernan Soler.
Het is me een eer zulke nobele mensen te dienen.
Dank u. Wat zijn uw plannen?
- Meteen vertrekken. - Señor, m'n vrouw is bijna uitgeput.
- Kan ze in een rijtuig? - Onmogelijk.
Daar is geen weg voor waar wij heen gaan.
Wacht op me. Ik ben morgen terug. Zorg dat je er op je best uitziet dan.
Als je jouw deel van de overeenkomst voltooid hebt.
Welke overeenkomst?
Mijn deel is dat ik u over de bergen breng.
En het andere deel?
Dat u snel vertrekt, señor. Zodat m'n Hernan terugkomt bij mij.
Ik ben nu z'n meisje. Ik hou van hem.
- Señores, snel. - Ik heb zin om je mee te nemen.
Waarom niet? Ik rij met de señora mee.
Ik hoor paarden op de weg. Snel.
We moeten opschieten. Er zijn paarden op de weg.
Soler, jij rijdt voorop. Juan en ik dekken de achterhoede.
We moeten sneller gaan, anders halen ze ons in.
M'n vrouw kan niet sneller.
Kijk eens. Hier. Ik ken dit pad nog van de Moorse Oorlogen.
Dat is voor geiten. Een vrouw redt dat niet.
Dan blijven de vrouwen op de weg en ik blijf bij ze.
Jullie wachten op de achtervolgers. Laat je even zien en neem dan het pad.
Ze zullen denken dat we die kant opgingen, en jullie volgen.
De afspraak was niet dat ik zou vechten.
Ik rij met de dames mee, of adiós.
U hebt gelijk, afspraak is afspraak. Juan en ik blijven achter.
Dag, moeder.
Gedraag je waardig, zoon. Je hebt m'n zegen.
- God zij met u, señor. - En met jou, Catana.
- Tot ziens, vader. - Tot ziens.
Hou je klaar. Ze komen. We moeten snel handelen.
Señor.
Daar zijn ze. Achter ze aan, snel.
Daar is tu vader.
- Papa. - Wat een gruwelijk verraad.
- Verraad? Welk verraad? - Het ergste.
Señor De Silva betrad Pedro De Vargas' cel...
om een bekentenis te krijgen die hem zou helpen.
Een daad van christelijke naastenliefde.
De Vargas besprong hem.
Hij reeg hem aan het zwaard en ontsnapte.
- Hij ontsnapte? Echt? - Ze krijgen hem wel.
De Santa Hermandad heeft een lange arm.
O, wat vreselijk.
Er is één meevaller.
Het zwaard boog af op een rib en miste het hart.
Señor De Silva is er erg aan toe.
Maar als hij geen gangreen krijgt, is er kans op herstel.
Nog geen drie dagen geleden kwam señor De Silva langs.
We kwamen overeen dat je z'n bruid zou worden. Is dat geen goede keuze?
Heb ik dat niet goed geregeld?
Zoals ik haar al vaak zei: Je boft dat je zo'n genereuze vader hebt.
Waarom zou ik niet genereus zijn?
Haar geluk is het enige wat voor mij telt in deze wereld.
- Denk je dat ze Pedro vangen? - Ik hoop het niet.
Dat zou verschrikkelijk zijn. Als ze hem vinden, met m'n zakdoek...
- We moeten voor hem bidden. - Ja, laten we bidden.
Tien kaarsen voor San Cristóbal als hij ontsnapt.
Goed zo.
U hoeft geen hout te sprokkelen. Dat doe ik wel.
Jij steelt de kippen, ik sprokkel het hout.
Is ze mooi, señor?
Ze? Wie?
De dame wiens zakdoek u op uw hart draagt.
Heel mooi.
Een prachtige dame die ik graag dien.
Wie is ze, señor?
Lady Luisa De Carvajal.
O ja, señor. Ze is mooi. Ik heb haar in de kerk gezien.
Ik zag haar eens rijden in een processie met haar vader.
Alle ogen waren op haar gericht.
Ik dacht bij mezelf, ze lijkt wel een juweel in het zonlicht.
U boft maar, señor.
Ja.
Ik ben het.
- En? - Niks om je druk om te maken.
Ik liep hiermee zo Sanlúcar in.
God vergeve me. En totaal geen problemen.
Dat ruikt goed.
- De kip is bijna klaar. - Je had erbij moeten zijn.
Ik kwam een oude vriend tegen, Jorge Santerra.
Z'n schip vaart morgen uit naar De West.
Maar wanneer vertrekt er een schip naar Italië?
Jouw schip is de Julia, die over een week uitvaart.
Die vriend van me zei dat iedereen het had over een grote armada...
die gouverneur Velázquez uitrust om nieuw land vol goud te veroveren.
Elke politicus hangt om de gouverneur heen...
als een hond die op vlees uit is, hopend op het commando.
- Maar Hernán Cortés gold als favoriet. - Wie is Hernán Cortés?
Een dappere soldaat en een populair heerschap.
Vooral bij de dames.
Kom op. Dit is kans van je leven. Vergeet Italië.
We gaan naar De West. Elke man die Cortés volgt, komt rijk terug.
Nee, het is onmogelijk.
Als m'n familie nog leeft, zijn ze in Italië. Ze verwachten me.
Ik moet ze niet teleurstellen.
En waarom ben jij zo bezeten?
Is er niks anders in het leven dan goud?
Misschien wel.
Maar voor goud valt veel te zeggen. Het hielp jou uit de gevangenis, hè?
En je vergist je over de eilanden. We spreken van goud...
maar misschien bedoelen we iets anders en is goud een excuus.
- Is er op de Boniface ruimte voor mij? - Voor jou?
Waarom niet? Wat heeft Europa me te bieden?
Als ze me hier vangen, doden ze me. Italië is al niet beter.
Daar kan ik vlooien weghalen uit de keuken van een heer.
Ik heb er geen familie die me helpt.
M'n moeder is verwant met de familie Strozzi. Een oom is kardinaal.
- Zij zorgen daar voor je. - Misschien.
Maar ik blijf een armeluiskind. Op de eilanden ligt het anders.
Juan zegt dat er telt wat je bent, niet wie je bent. Een nieuwe wereld.
Europa is een oude weg, dit is een nieuwe. Denk aan de mogelijkheden.
Je keert met opgeheven hoofd terug, rijk, beroemd, in ere hersteld.
Alles waar je naar hunkert.
Dat is toch de oplossing voor alles wat u wilt voor uzelf, uw familie...
en degene wiens zakdoek u draagt?
- Goed, ik ga mee. - Bravo.
Nu klink je verstandig.
Naar De West, de nieuwe weg.
Luistert allen.
Luistert allen, in naam van Zijne Majesteit.
De vloot in de haven van Havana...
vaart uit op autoriteit van Zijne Excellentie Diego Velázquez...
gouverneur van Cuba...
voor handel, kolonisatie en verkenning...
onder bevel van Hernán Cortés.
Schrijf je in voor God en Zijne Majesteit Don Carlos...
onder zijn vlag.
Draag de toorts van ons gezegend geloof...
naar diegenen in heidense duisternis.
Verdorie, als dat niet Bull Garcia is.
Humpback Botello.
Ik wist het wel. Heb je Cortés al gezien?
Daar kom ik voor. Dit zijn m'n vrienden, Pedro De Vargas, Catana.
Dit is professor Botello, astroloog en geneesheer.
Hij leest de sterren als geen ander. Wat doe jij hier?
Ik tekende om Cortés te vertellen wat de sterren in petto hebben.
En om gebroken botten te genezen. We worden al een aardig leger.
Vierhonderd man, zeelieden en indianen niet meegeteld.
- Kom, we gaan wat drinken. - Eerst de kapitein spreken.
Goed, tot vanavond.
- Kom, we melden ons aan. - Wacht hier, Catana.
Schrijf je in voor God en Zijne Majesteit, Don Carlos...
onder zijn vlag.
Onderteken het contract hier.
- Je naam? - Emilio Eduardo.
Kun je schrijven?
- Je naam? - Gonzalo Ochoa. Uit Santo Domingo.
- Welke plaats? - Córdoba.
Onderteken het contract.
- Je naam? - Juan Garcia.
- Waarvandaan? - Santo Domingo.
Onderteken hier het contract.
- Je naam? - Pedro De Vargas.
- Waarvandaan? - Jaén, Spain.
Familie van Francisco De Vargas?
- Z'n zoon, meneer. - Ik ben Hernán Cortés.
Onze vaders waren vrienden. Maar de mijne werd niet zo beroemd.
- Alles goed met je vader? - Toen ik hem laatst zag wel.
Fijn dat je erbij bent. Als je lijkt op je vader...
zul je een promotie waardig blijken.
- Dank u. - Heren, een gunstig voorteken.
De zoon van Francisco De Vargas vergezelt ons.
Corio, eerste officier van de Gallega. Dit is kapitein Sandoval.
- Kapitein Alvarado. - Welkom bij de expeditie.
En onze vlootpredikant, Bartolome Romero.
- Eerwaarde. - De Vargas.
Dit zijn señor Juan Escudero en señor Diego Cermeno...
vertegenwoordigers van Zijne Excellentie, de gouverneur van Cuba.
Ze kwamen van Santiago om me van het commando te ontheffen.
Maar ik heb ze ervan overtuigd dat ik de kapitein ben...
en anders is er geen kapitein. Toch, heren?
En wie ben jij?
- Catana Perez, meneer. - Een van onze dames?
Er zijn er al aardig wat in het leger.
Sommige zijn getrouwd en sommige hopen erop.
Soms denk ik dat jullie eindigen met meer goud dan wie ook van ons.
Wil je je inschrijven voor onze expeditie?
Ja, meneer. Dank u.
O, Eerwaarde.
Sta niet op, ik kom bij jou zitten.
- Je denkt aan Jaén, hé? - Ja, Eerwaarde. Hoe wist u dat?
Als een jongeman naar het oosten staart met een dameszakdoek...
waar denkt hij dan anders aan dan aan z'n thuis en z'n geliefde?
Kop op, misschien komen je dromen uit.
Als ik de helft krijg van wat ik wil, ben ik al tevreden.
Mag ik je een eenvoudige vraag stellen?
Waarom ging je niet naar de mis?
Omdat...
ik iemand gedood heb.
Ik zou het weer doen zonder te aarzelen.
Ga door.
Maar ik...
Ik dwong hem God te verloochenen voordat ik hem doodde.
Daarom ben ik niet naar de mis gegaan.
- Wie was die man? - Diego De Silva.
El supremo van de Santa Hermandad in Jaén.
Waarom doodde je hem?
Hij veroorzaakte de dood van m'n zus...
de opsluiting van m'n ouders en het verlies van alles waar ik van hield.
En nu, Eerwaarde...
ligt m'n lot in uw handen.
Nee, m'n zoon.
Je lot lag al twee dagen in m'n handen.
Behalve dat je De Silva dwong God te verloochenen, wist ik alles al.
Ik wilde het uit jouw mond horen.
Dit is een bevel van de Santa Hermandad...
om je te arresteren.
Ik sympathiseer niet met de acties van de Santa Hermandad.
Maar als je me dit niet zelf had verteld...
had ik dit niet gedaan.
Je moet boete doen, m'n zoon.
Bid voor de ziel van Diego De Silva.
Dat is een grotere boete dan je denkt. Gods liefde is een zware last.
Ben je bereid die te dragen?
Wat van je gevraagd wordt is niet makkelijk.
Accepteer je, in de hoop op verlossing, de boetedoening?
Ja, Eerwaarde.
Heer, de ambassadeur is gestuurd door keizer Moctezuma...
om deze geschenken te overhandigen voor de grote blanke god.
Wat zijn de mensen van de Nieuwe Wereld vrijgevig.
In Yucatán krijg ik een schat van enorme waarde.
Dit prachtige schepsel spreekt in naam van de mensen. En nu dit.
Vertel de ambassadeur dat ik namens Don Carlos van Spanje...
de machtigste heerser op aarde, keizer Moctezuma bedank.
Heer, het spijt de ambassadeur dat hij moet zeggen...
dat het rijk van de keizer ver westelijk ligt...
en de tocht gevaarlijk is.
Hij vraagt u deze geschenken aan te nemen en terug te keren naar uw land.
Keizer Moctezuma stuurt goudklompen naar ons goudzoekers.
- Dat staat je goed, schat. - Dank u, heer.
Dan vraagt hij ons beleefd de mijnen niet te bezoeken.
Moctezuma deed een wijs verzoek, kapitein Cortés.
- Hoe wijs, Escudero? - We kwamen handelen en rondkijken.
- Niet voor oorlog. - We kwamen koloniseren.
Over kolonisatie staat niets in de instructies.
Dus 500 man en 11 schepen reizen zo ver...
om heen en weer te varen voor de handel?
En Moctezuma plukte zichzelf kaal voor ons...
en er is niet nog duizendmaal zoveel hiervan?
Bij m'n baard, heren. Dit zijn kleinigheden.
Nemen we daar genoegen mee, terwijl we alles kunnen krijgen?
Hij is bang voor ons. Anders had hij niks gestuurd.
- Maar Velázquez... - Ik neem geen orders aan.
Ik ben hier de wet.
Mannen. Dit land belooft een glorieuze buit.
Maar die moet gewonnen worden. Zonder inspanning lukt het niet.
We zijn met weinigen, maar vastberaden.
Vertrouw op mij en de Almachtige...
en we zullen het tot een glorieus einde brengen...
dit werk dat vandaag zo veelbelovend van start is gegaan.
Hé, probeer je me te bijten?
Wil je me ook nog een trap geven?
Goed paard. Ik mag je karakter wel.
Doet me denken aan m'n vaders paard, Campeador.
Berijd jij ze maar. Geen paarden of blaren meer voor mij.
Kom je eten halen voor de anderen dat doen.
Dank je, señorita.
Dat is nog eens een vrouw. Ze past goed in de Nieuwe Wereld.
- Je denkt veel aan haar, hè? - Tja, ze is onbezet.
Je geeft me alleen het bovenste vocht. Geef me ook wat vlees van de bodem.
Ja, señor. Als u me een gunst verleent.
Ik doe alles, als je maar vrijgevig bent met het vlees. Wat wil je?
Señor, ik ben verliefd.
Dan wil je dat ik je toekomst lees in de sterren.
Nee, ik wil de liefde van een zekere heer.
Houdt hij van jou?
Hij denkt alleen aan een dame in Spanje.
Als je Pedro De Vargas bedoelt...
hij is van adel en jij bent maar een meid. Geef me m'n vlees.
Als hij al maar een tiende zoveel van mij zou houden als ik van hem.
Wat kan ik daaraan doen?
U bent wijs en bezit geheime krachten.
Als u me nu een amulet geeft. Iets waar ik hem mee win voor me.
Ben ik soms een heks die liefdesdrankjes verkoopt?
Oké, je bedoelt het niet verkeerd. Geef me m'n vlees.
Afgesproken, dan? Geeft u me een klein amulet?
Goed. Maar onthoud, dit zijn geheime kwesties.
Ik heb een ring uit Rome, gekregen van señor Incubo zelf.
Er zijn maar liefst 10.000 spreuken in verwerkt.
Ik verwacht dat een koningin hem koopt voor een emmer goud. Dat is hij waard.
- Mag ik hem een tijdje lenen? - Ik kan er geen afstand van doen.
Goed, goed. Jij je zin.
Hij staat bekend als de Roos van Verrukking.
Doe hem om je vinger. Nee wacht, ik doe hem om je duim.
Zo meteen voel je de warmte ervan. Zoveel kracht zit erin.
Vlees.
Zo, dat noem ik nog eens magie.
- Hij is prachtig. Ik voel de warmte al. - Mooi. Je mag hem nog wel eens zien.
Mag ik hem alstublieft houden? Ik zal voor u lappen en wassen.
- U krijgt het beste uit de pot. - Je bent een dief.
Ik zei je, hij is van onschatbare waarde.
Wassen en lappen, hè? Oké, jij je zin. Ik ben altijd te goedhartig geweest.
Hou hem, maar wees er zuinig op.
Als je hem verliest, verschrompel je als een ui.
Meer vlees.
Dank je, Botello. Dank je.
Ik zal de ring beschermen met m'n leven.
Catana, geef ons een zarabanda.
Loop naar de maan.
Ik werk me te pletter, en dan nog m'n hakken optillen voor jullie?
Kom op.
Vooruit, doe ons een plezier.
De zarabanda doe je met z'n tweeën. Wie danst tegen me?
Tot uw dienst.
Moet je iemand ten dans vragen als ik er ben?
Muziek, hombres.
Wat scheelt er, bonita? Ik ben geen geest.
U verraste me, señor.
Ik had u niet gezien.
- Neem de ring terug. - Nee, nee.
- Neem hem terug. - Morgen. Hij werkte, hè?
Ik wil die ring nooit meer zien. Ik haat hem.
Nee. Alstublieft niet, señor.
Je bent beeldschoon, Catana. Ik wist niet dat je zo mooi was.
Nee, nee. Alsjeblieft.
Ik besefte vanavond dat ik van je hou. Het lijkt wel koorts.
Alstublieft. U weet niet wat u zegt. U houdt niet van me.
Het is de ring.
De ring? Welke ring?
De ring die Botello me gaf.
Ik wilde dat u van me hield, maar dit is geen liefde.
Het is de toverspreuk.
- Wat is dat voor onzin? - Het is waar, señor.
Ik kon niet wachten tot u zelf naar me toe kwam.
- Ik moest u betoveren. - Maar ik kwam zelf naar je toe.
Wil je met me trouwen, Catana?
Wat zei u nou, heer?
Eerwaarde Bartolome wacht op ons. Hij huwt ons vanavond.
U bent gek, señor.
Edellieden trouwen niet met kampmeisjes.
Hoe zou u dan nog terug kunnen naar Spanje?
Sir, er ligt een dorp in die vallei over de heuvelkam.
Met voldoende water? Tekenen van vijandigheid?
Nee. Wel een delegatie ambassadeurs van keizer Moctezuma.
Neem geen risico. Ik wil het voordeel van hoger terrein.
Kapitein Sandoval.
- Laat de colonne het tempo verhogen. - Jawel.
Doña Marina. Er ligt een dorp in de vallei. Kent u de stam daar?
- Dat zijn de Totonacs. - Zijn ze vreedzaam?
Soms wel, soms niet.
Lieve hemel, kapitein. Wat een kapitaal.
Hoe dichter bij de mijnen, hoe groter de klompen.
Die juwelen gaan naar Zijne Majesteit. Zo wordt onze kolonie wel erkend.
Het is een hoge prijs, heren.
Zo komen we tenminste van de gouverneur van Cuba af.
Oftewel, smeergeld van Moctezuma, de heerser van dit heidense land...
om de heerser van christelijk Spanje om te kopen.
- Tjonge, Eerwaarde. Mooi gezegd. - Is goud het enige wat telt?
Staat de dukaat of het kruis op onze vlag?
Theologische zaken laat ik aan u over...
terwijl ik verder ga met de zaken van Zijne Majesteit, en de mijne.
Dit lijkt wel speciaal gemaakt voor jouw mooie hals.
Dank u, heer.
- Doña Marina. - Ja, heer?
Vertel de ambassadeurs dat ik dankbaar ben...
en ernaar uitkijk hun keizer in persoon te ontmoeten.
Ja, heer.
De ambassadeur zegt dat keizer Moctezuma weet...
dat u en uw mannen moe zijn van de lange reis...
en acht verder reizen erg gevaarlijk.
Hij zegt dat u moet omkeren en dit land moet verlaten.
Zeg maar dat Castilianen nooit moe zijn.
En we kunnen elk gevaar aan dat op ons pad ligt.
Ja, heer.
- Jij, Pedro De Vargas. - Ja, sir.
- Kom mee. Kapitein Alvarado. - Ja, sir.
Breng de schat naar de tempel die we als wachthuis gebruiken.
De Vargas, ik beloofde je een kans op promotie.
- Die kans krijg je nu. - Dank u, sir.
- Hij is gek. - Hij is dronken en doorgeslagen.
Goed. Richten, Sanchez.
Garcia, ik laat m'n mannen niet vermoorden door een maniak.
Een, twee, drie.
Leg dat mes neer, dwaas. Ik wil je niet doden.
Kwijlen van het martelen van vrouwen en kinderen.
- Zes, zeven, acht, negen. - M'n moeder verbranden, hè?
- Duivels. - Een stalen pijl stop je niet.
- Klaar, Sanchez? - Ja, sir.
- Tien. - Niet doen.
De Vargas.
Juan.
Juan, herken je me niet?
Ik ben het, je vriend Pedro.
Kijk naar jezelf, hond.
Jij bent De Silva niet.
Ik wist dat ik op je kon rekenen.
Die honden.
Ze zullen m'n moeder niet verbranden.
Ik dood haar nog eerder met m'n eigen handen.
Dit zijn je vrienden, Juan. Je vrienden.
Vrienden?
Lieve hemel, dat scheelde weinig. Ik ben je dankbaar, De Vargas.
Ik wilde hem niet doden, maar wat kon ik anders?
- Gooi een emmer water over hem heen. - Nee, hij moet z'n roes uitslapen.
Luister. Jullie kennen Juan Garcia als een nuchtere man en goede vriend.
- Zwijg hier alsjeblieft over. - Dat hebben we wel voor hem over.
En zeg ook niks over mij. Ik verliet m'n post hiervoor.
Snel terug naar je post dan. Ik snij de oren af van iedereen die praat.
Ik blijf bij hem.
Zet een emmer water naast hem, voor als hij wakker wordt.
José, haal een emmer water voor hem.
- Alles rustig? - Niks bijzonders.
Permitteer jij je het die kisten te openen?
Overhandig me die edelstenen.
- Ik heb ze niet, sir. - Waar zijn ze?
Ik weet het niet, sir. Ze zijn weg.
Ik deed erg m'n best om je een kans op promotie te geven.
Ik had net ontdekt dat het slot vernield was.
Ik verliet m'n post en was net terug...
De zoon van Francisco De Vargas verlaat z'n post?
Juan Garcia was ziek. Ze riepen me erbij.
Een soldaat op wacht loopt weg voor een zieke vriend.
Erg aardig. Daar hebben we het later nog over.
Gingen je twee wachters ook wandelen?
- Of hebben zij de kist geopend? - Nee, ik had de deur gesloten.
Moet ik soms geloven dat iemand door de muren heen liep?
Geef me die juwelen, of ik laat je fouilleren.
- De dief kwam door die deur. - Welke deur? Ik zie geen deur.
Wacht even, sir. Sta me toe.
Hij stond daarnet op een kier.
De Vargas, ik heb me in je vergist. Je bent zelfs een slechte leugenaar.
- Ik lieg niet. Er was hier een deur. - Je staat onder arrest. Wachter.
Kijk, sir.
Nee maar.
En ik liet nog wel een deur maken.
- Waar is het slot van die kist? - Hier.
Vreemd. Dat is gevijld.
De indianen hebben geen staal. Dat is iemand van ons geweest.
Ik zie je niet graag hangen. Maar dat zullen m'n kapiteins eisen...
tenzij de edelstenen gevonden worden. Je hebt 24 uur de tijd.
- Je bent van je functie ontheven. - Ja, sir.
Wachter.
Ga mannen halen om die kisten naar m'n verblijf te brengen.
O, m'n arme hoofd.
Botello, wat is er gebeurd?
Wat een ellende. Ik mag blij zijn dat ik nog leef.
- M'n arme hoofd. - Wat is er gebeurd?
- Je verklikt me toch niet, Pedro? - Natuurlijk niet.
Ik maakte een wandeling met een Indiaanse.
Foeilelijk, met een modderkleur. Maar charmant, jongen. Charmant.
Omgang met indianen is strafbaar.
Je weet toch dat orders niet gelden voor een kakkerlak als ik?
- En ze sloeg je? - Nee.
We zaten hier onder de bomen toen twee mannen...
ik zweer dat het Castilianen waren...
recht door de tempelmuur liepen. Ze kwamen eruit en sloegen me neer.
- Wie waren die twee? - Ik lette er niet op...
omdat ik bezig was haar ziel te redden.
Zag je welke kant ze op gingen?
- M'n arme hoofd. - De weg naar de kust.
Van mij mogen ze. Je verklikt me toch niet, Pedro?
- Ik zeg niks. En jij ook niet. - Nee.
- Kom je nog thuis? - Ik denk het.
We varen dus morgen uit.
We kunnen meer water en voorraden opslaan. Cuba is ver.
Geloof me, een lamme geit houdt geen siësta.
- We moeten snel handelen. - We varen morgenochtend.
Iedereen die Cortés volgt, krijgt problemen met de gouverneur.
Zeker als hij erachter komt dat Cortés hem z'n deel van de buit afneemt...
en alles overdraagt aan Zijne Majesteit.
Onze enige kans is nu teruggaan naar Cuba.
We lichten de gouverneur in...
laten zien dat we z'n vrienden zijn, en krijgen onze beloning.
Corio, dit is je verstandigste besluit ooit.
- Heb je de edelstenen bij je? - Helaas niet.
Nee? En de geheime deur naar de tempel dan?
De Vargas stond op wacht, we kregen hem niet weg.
We voerden z'n vriend dronken, maar hij wist van geen wijken.
We wilden niet alles riskeren voor die kleinigheid.
Wat maakt het uit als we uiteindelijk alles krijgen?
De gouverneur van Cuba krijgt alles, wij niet.
Zit niet in over jouw aandeel, Corio.
Ik geef elke man op dit schip een dubbel aandeel.
Hé, wat doe jij daar?
Wie is die man? Hij stond ons af te luisteren.
Pedro De Vargas. Ik reken wel met hem af.
Vraag ze eerst eens wat ze deden met de gestolen edelstenen.
- Opzij. - Zwijg.
- Wat zei je? - Zo'n spion van Cortés liegt.
Wacht. Waarom zeg je dat zij ze hebben?
Ze regelden dat ik m'n post verliet. De edelstenen zijn weg.
En de geheime deur stond nog gedeeltelijk open.
Nee maar.
En jullie zeggen wat van leugenaars. We halen elke steek los.
Wat ben je toch een driftkikker, Corio.
Wel eens van een grapje gehoord?
Cermeno en ik maakten maar een grap.
We wilden jullie verrassen voor onze aankomst in Cuba.
Dat zijn de edelstenen. Je had gelijk, De Vargas.
- Dank je. - Wat ga je ermee doen?
Ik doe de edelstenen in deze kist. Iedereen is er getuige van.
Kijk, heren, ik gooi de sleutel in het water.
De zee staat boven elke verdenking.
Keten hem vast.
De Vargas.
- De Vargas. - Wat wil je?
Ik ben het.
Hoeveel is het Cortés waard als dit schip niet naar Cuba vaart?
Duizend dukaten voor jou.
Die edelstenen zijn vijftig keer zoveel waard.
Er is in Cuba geen markt voor zulke juwelen.
Aan wie zou je ze verkopen?
Escudero zou er rijk van worden. De gouverneur luistert naar hem.
- Je ziet hoe betrouwbaar hij is. - Ik doe dit niet voor m'n gezondheid.
Ik heb genoeg van de beloftes.
Welke garantie heb ik dat Cortés betaalt?
- Je hebt van m'n vader gehoord. - Ja.
Ik zweer op zijn eer dat ik Cortés' gunst voor je win.
Akkoord. Ik maak je kettingen los.
Als we hun uittocht met een uur vertragen, hebben we ze.
Mooi.
Hier.
- We nemen de stenen mee. - Geen tijd om de kist open te breken.
Dat is niet nodig. Ik gooide de verkeerde sleutel weg.
- Wat een fortuinlijke vergissing. - Ja toch?
Hou jij ze maar.
Ze zijn mooi, maar waardeloos voor een arme man.
Dat was een goed punt van je. Geen markt.
- Stap in de boot. - Oké.
Alarm, alarm. De Vargas is ontsnapt.
De Vargas is ontsnapt.
Chepito, Tobal, haal jullie kruisbogen. Schiet op.
Niet missen.
Snel, Eerwaarde. Snel.
Het is mijn schuld. Waarom maak ik er geen eind aan.
- Dat bespreken we straks. En? - Fijn dat u er bent.
Mensenwerk kan niks meer uitrichten. Hij bloedt dood.
Hij loopt leeg als een varken aan het spit.
Trek je broek op en stop het bloeden. Had je meteen moeten doen.
Hij is uitgeput. Mij treft geen blaam als de shock hem te veel wordt.
Jou treft geen blaam?
Als hij sterft, krijg je met mij te maken.
Bedoel je dat hij doodgaat?
Ik doe m'n best voor hem, maar hij maakt weinig kans.
De hemel mag medelijden hebben met je als hij sterft.
Trek hem z'n shirt uit, dat is koeler.
Hij zal het toch niet meer nodig hebben.
Scheur het voor los, dat is makkelijker.
Niet kapotscheuren. We gokken er straks om.
Zwijn. Je dobbelt nog op de buik van een stervende om z'n lijkwade.
Niet zo snel, we zijn nog niet klaar.
Wat doen jullie? Waarom gaan jullie me verbranden?
Genade. Waar is Juan?
Ik ben hier. Blijf stil liggen, anders bloed je dood.
Hij moet helemaal stil liggen. Pak z'n benen vast.
Help me. Iemand moet me helpen.
Hij weet niet wat hij zegt. Een slecht teken.
Pakt u z'n keel vast. Hou z'n hoofd goed stil.
Voorzichtig, Botello. Als je mist, snij ik je hart eruit.
Moet je hem nou zien.
Kijk nou.
Daar was ik al bang voor. Jullie luisterden niet.
Mijn vaardigheid kan ook niet op tegen de wil van God.
Maar ik heb het bloeden gestopt. De wond is mooi dichtgeschroeid.
- Nee. Hij ademt. - Ja. Z'n hart klopt nog.
Waarom ook niet? God helpt de wetenschap vaak een handje.
Jullie denken dat iedereen een heet ijzer op een wond kan leggen.
Maar de timing moet precies goed zijn.
Als ik te vroeg was geweest, was de wond niet dichtgeschroeid.
Als het iets langer geduurd had, was de patiënt beslist overleden.
Zwijg en geef me die drank. Die inheemse dosis wekt de doden nog.
Het komt goed, tenzij hij sterft van uitputting. Dat is aan God.
- Hoe gaat het met hem? - Hij slaapt.
- Nee, ik slaap niet. - Blijf liggen.
Jij. Vertel me eens, hoeveel pulque had je gisteren op?
- Acht liter, kapitein. Erewoord. - Leugenaar.
Misschien twaalf liter, gelet op hoe zwaar m'n hoofd was.
De Vargas, Corio vertelde me wat er gebeurd was op het schip.
Beloofde je hem dat ik hem 500 dukaten zou geven?
Nee, sir. Ik beloofde hem 1000 dukaten.
Akkoord. Maar hij zal moeten wachten tot het einde van onze onderneming.
Over je afwezigheid van je post.
Ik zeg je eerlijk: als je gefaald had, had ik je opgehangen.
Maar je had succes. Ik bevorder je hierbij tot kapitein.
Ik? Kapitein?
Je vader zal blij zijn als hij dit hoort.
- Ja, sir. - Dat was een goede actie, kapitein.
Die mannen wilden naar Cuba voor hulp van gouverneur Velázquez.
Als ze dat gelukt was, hadden ze deze expeditie te gronde gericht.
Waar één verrader is, zullen er meer zijn.
We riskeren hetzelfde gevaar zolang er schepen klaarliggen.
Die vormen onze enige mogelijkheid voor communicatie en een aftocht.
Als een aftocht onmogelijk is, kunnen we alleen voorwaarts.
Als we deze expeditie overleven...
zal m'n bevel om de vloot te vernietigen...
herinnerd worden als blijk van onze vastberadenheid en moed.
Als we falen doet het er niet toe, want dan worden we vergeten.
Het is geen aanval, maar een vreedzame missie.
- Het kan een list zijn. - Nee, het is een ambassadeur.
Waarom woorden verspillen aan die wilden?
We horen ze aan en kijken wat ze ons aanbieden.
Goed. Niet vuren.
Maar let op mij.
Eén verkeerde beweging en we maaien ze allemaal neer.
- Haal Doña Marina. - Ja, sir.
Daar is ze al.
- We hebben je stem weer nodig. - Ja, heer.
Doña Marina, zoek uit wie ons eert op deze koninklijke wijze.
Ja, heer.
Wie is dit? Moctezuma?
Nee heer, dit is Cacamatzin...
neef en eerste raadsman van keizer Moctezuma.
Nee maar.
Vertel de ambassadeur dat ik hem graag welkom heet in m'n kamp.
Komt u mee, heer?
Heer, keizer Moctezuma stuurt deze geschenken...
en vraagt hoelang u nog z'n land vereert met uw aanwezigheid.
Vertel hem dat dat afhangt van keizer Moctezuma's gastvrijheid en wijsheid.
Ja, heer.
De koninklijke prins zegt dat z'n goden zeer machtig zijn.
Ze komen met droogte, ziekte en oorlog als u blijft.
Kapitein Alvarado. Richt uw kanon op dat afgodsbeeld en schiet.
Zeg tegen de prins dat hij goed oplet...
en kijkt wat machtiger is, zijn goden of mijn kanon.
Klaar?
Vuur.
Señor Cacamatzin...
vertel de keizer hoe hulpeloos uw goden zijn tegenover ons.
M'n kansen in het vagevuur zijn nu vast verbeterd.
Afgodsbeelden vallen vanzelf als hun tijd gekomen is.
- Breng de schat weg met een afdeling. - Ja, sir.
Heer. De prins zegt dat u alleen nog kunt ontsnappen...
als u omdraait en dit land meteen verlaat.
Het land verlaten? Onmogelijk. We hebben geen schepen.
Hij zegt dat 18 schepen zijn aangekomen in Villa Rica.
Achttien schepen in Villa Rica?
- Dat zijn duizend man. - Kanonnen en paarden.
Bedank de prins voor dit goede nieuws.
Onze versterkingen zijn sneller gearriveerd dan verwacht.
We hebben ze waar we ze willen hebben.
Die schepen komen uit Cuba, niet uit Spanje.
Velázquez blijft niet toekijken als er goud te halen valt.
Hij komt ons aan de ra ophangen.
Die prins weet meer dan hij loslaat. We moeten nu handelen.
De helft blijft hier, de rest gaat naar Villa Rica. We moeten wel.
Anders zitten we klem tussen Velázquez en een miljoen wilden.
Doña Marina. Vertel de prins dat vijf stamhoofden hier moeten blijven...
als garantie dat er geen geweld plaatsvindt.
Kapitein Sandoval. Maak u op voor vertrek.
De Vargas. Jij bent kapitein van de wacht.
Maak een kwartier voor de gevangenen en hou ze hier. Doña Marina.
Vertel Cacamatzin dat we weggaan vol respect en vriendschap.
Ja, heer.
Alles rustig?
Alles rustig.
Te rustig, als je het mij vraagt. Echt orkaanweer.
Alsof ons iets boven het hoofd hangt.
Luister.
Daar heb je het weer.
Het zijn er veel als ze in opstand komen.
We zijn met genoeg man om ze aan te kunnen.
Ik vraag het me af.
Moet je niet uitrusten? Je bent al 30 uur in de weer.
Ik wil eerst rondkijken.
- Señor. - Ja?
Praat met me, señor Pedro.
Señor, ik ken u maar u kent mij niet.
Ik Coatl.
Coatl. Waarom sprak je me niet aan?
Señor Pedro Castiliaan. Ik haat Castilianen.
- Maar wij zijn vrienden, Coatl. - Daar denk ik aan, señor.
Ik denk aan wat u voor me deed in Spanje. Daarom praat ik nu met u.
Misschien begrijp ik dan beter waarom u hierheen komt.
Dit is mijn land, señor. Dit zijn mijn mensen, mijn goden.
Wij zeggen jullie niet jullie goden niet meer te vereren.
We komen geen slaven maken van jullie. Waarom doet u dit?
Ik ben bang dat ik daar geen antwoord op heb.
Mensen mogen geen afgoden vereren. Er is maar één ware God.
Misschien zijn uw en mijn god dezelfde.
En noemen we ze alleen anders.
Misschien. Maar jij en ik zijn geen vijanden.
Ik geef m'n leven voor u, señor.
Maar als u m'n mensen kwaad doet, vecht ik tegen u.
Dat begrijp ik.
Ik denk dat ik hetzelfde zou doen als het andersom was.
Niet bewegen.
- Ik moet om dat oor heen. - Pas op, ik kan niet tegen kietelen.
Ik knip nog liever een paard.
- Je zingt al de hele ochtend. Waarom? - Ik heb zin om te zingen.
- Hoezo? - Wat een plaatje.
- Maar goed dat ik niet jaloers ben. - Laat haar niet schrikken.
Dit is een kritiek moment. Als ze me snijdt...
Señor, u moet gaan rusten.
Die trommels. Hielden ze maar eens op.
Die houden nooit op.
Dat is echt een meid voor de Nieuwe Wereld, Pedro.
Ik weet niet van wie van jullie ik meer hou.
Catana, als hij ooit je hart breekt en achter een chique dame aan gaat...
Wat dan?
Weet ik het. Ik denk dat mijn hart ook zou breken.
M'n arme señor. Vier dagen zonder slaap.
Ga slapen, señor.
Ga slapen.
Señor, ik hou van u.
Ik hou zoveel van u dat het pijn doet.
Juan? Houdt hij nog veel van haar?
- Van wie? - Lady Luisa.
Eerlijk zeggen. Ik wil de waarheid horen.
Ik weet het niet.
Misschien zoals een galante heer van z'n dame houdt.
Hij beloofde haar te dienen. Wat dat ook betekent.
Ik zou het niet begrijpen.
Ik begrijp het wel.
Laat hem van haar houden als hij dat wil.
Maar ik zal hem z'n eerste zoon schenken.
- Catana. - Daar ben ik zo blij om.
- Weet hij het? - Nee, nog niet. Het is een geheim.
Is het niet geweldig?
Ja.
Ik ben m'n leven lang al verdorven, Juan.
Voor een meisje zonder ouders is het moeilijk goed te zijn.
Misschien dat onze Heer het me daarom niet kwalijk nam.
Hij zal toch geen vergelding halen bij m'n kindje?
- Vergelding waarvoor? - M'n zonden.
- Catana. - M'n kindje is onschuldig.
En hij zal de zoon zijn van Pedro De Vargas...
en de kleinzoon van Don Francisco De Vargas.
Ongelooflijk dat ik z'n moeder zal zijn.
Ik, Catana Perez van de Rosario.
We noemen hem Francisco.
Nee, natuurlijk niet. Vergeten.
Z'n vader zal z'n naam niet willen geven aan mijn zoon.
Maar ik voed hem goed op. En hij wordt vast slim.
Misschien wordt hij een priester. Of een bisschop.
Waarom niet?
Stel je voor. Mijn zoon, een bisschop.
O, lieverd. Ik wil dat hij alles krijgt wat ik nooit had...
maar alles wat ik hem kan geven is m'n liefde voor hem.
O, señor.
Ik hou zoveel van u.
- Cortés is terug. Word wakker, Pedro. - Wek hem nou niet.
Hij heeft het hele leger bij zich. Snel, Pedro. Sta op.
Hij is de kapitein van de wacht. Snel, Pedro. Je zwaard.
- Kapitein De Vargas. - Ja, sir.
Gefeliciteerd, sir.
De gouverneur zal nu zien wat m'n bedoeling is...
en ervan overtuigd worden dat ik deze expeditie leidt.
Alle kapiteins meteen in m'n kwartier.
- Gefeliciteerd, sir. - Dank je.
Lieve hemel, Botello.
- Hoe kom je aan die hoed? - Mooi, hè?
- Hoe ging het? - Dat zal ik je vertellen.
Het komt op naam van Cortés te staan.
Maar waar zou hij zijn zonder mij om de sterren voor hem te lezen.
We stonden tegenover een leger van Cubanen en Basken.
Elke man was bezeten van de goudzucht.
- Wat is er, ben je ziek? - Toen hoorde ik...
Moordenaar.
Laat me los, hond. Laat me los. Kapitein Cortés.
Moorddadige hond. Waarom houden jullie me tegen?
Zonder jullie plakte die hond nu tegen dat huis.
- Pedro. - Wat is er, Eerwaarde?
Moge God je op dit moeilijke moment de kracht geven...
- om je aan je eed te houden. - Natuurlijk. Dat wil ik.
Herhaal die eed, Pedro. Voor je verlossing. Herhaal hem nu.
Dat je señor De Silva wilde doden. Een koninklijke gezant...
met wiens hulp we de zege behaalden bij Cempoala.
Die man...
Dat zwijn legde m'n moeder op de folterbank.
Hij folterde haar tot ze bad om haar dood.
Die man is op de vlucht voor de wet.
Een moordenaar. Hij wurgde z'n eigen moeder.
In naam van de Santa Hermandad verlang ik z'n arrestatie.
Ja, ik deed het. Ik doodde m'n eigen moeder.
Zodat deze hond haar niet levend kon verbranden.
Terwijl ze stierf, gaf ze me haar zegen.
Kapitein Sandoval. Sla hem in de boeien en breng hem weg.
Z'n zaak dient later wel.
Duizend excuses voor dit incident. Hij zal ervoor boeten, dat beloof ik.
Vertrouw op Jezus Christus, onze Heer en Verlosser.
In Hem vind je de kracht.
Wacht even, kapitein Cortés.
Hier is nog een man die wrok koestert jegens mij.
Pedro De Vargas van Jaén.
Hij is een dappere soldaat. Hij verdiende z'n promotie bij mij.
Ik val u niet graag lastig met persoonlijke zaken...
maar De Vargas probeerde me al eens te doden.
Z'n wrok neemt nog toe als hij hoort dat ik z'n verloofde gehuwd heb:
Lady Luisa De Carvajal.
Señor De Silva is een koninklijke gezant en m'n gast.
Ik houd u persoonlijk verantwoordelijk voor z'n welzijn.
Als hem iets overkomt, wordt dat bestraft met de dood door de strop.
Komt u mee, señor De Silva.
Vergeet je eed en God vergeet jou.
Señor.
Pedro.
Catana.
Moctezuma's stad is geen rijpe pruim klaar voor het grijpen.
Daar is ontginning voor nodig.
Maar dankzij onze zege bij Cempoala is de oogst nabij.
Later meer daarover. Alles goed met Zijne Majesteit?
Z'n gezondheid is uitstekend.
Maar hij is bezorgd om de veiligheid van uw gezelschap.
In welk opzicht?
Hij is ervan overtuigd dat de ketterij overal woekert...
en dat onderzoek ook in dit nieuwe land nodig is.
Als supremo van de Santa Hermandad moet ik deze kwestie nagaan.
Brengt u de Santa Hermandad hierheen?
Er was een brief, kapitein Cortés.
Een arrestatiebevel van mij voor een ketter in deze groep.
- Die bleef onbeantwoord. - Ik ken die brief niet.
- Een brief kan kwijtraken. - Of gestolen worden.
Maar het is niet van belang. Ik zal zelf een onderzoek doen.
Woonde u ooit een inquisitie- onderzoek bij, kapitein?
- Nee. - Het is een nuttige ervaring.
Ik herinner me een onderzoek van een familie uit Jaén.
Je zou ze niet snel verdenken.
Maar het verraad van de vader en de zoon werd nadien duidelijk.
Er was een meisje bij van een jaar of twaalf.
Ze zag er onschuldig uit.
Maar de ketterij had zelfs in dit kind zo diep wortel geschoten...
dat ze weigerde te getuigen tegen haar ouders.
Ze moest aan de wipgalg, waaraan ze...
vermoord werd.
Een knappe prestatie. De dood van een kind van twaalf.
Wie had het over een prestatie? Een beleidsmatige daad...
- Een daad van onmenselijke wreedheid. - Voorzichtig, señor.
- Ik ben een gezant van de koning. - Verschuilt u zich daarachter?
- Verschuilen? - Ja, verschuilen.
Of durft u een duel van man tot man aan?
Zo niet, dan vraag ik u: Wie is hier de lafaard?
En de tijd en plaats voor dit treffen?
- Hier en nu. - Nee, sir.
U waagt het uw zwaard te trekken aan mijn tafel?
Deze man heeft het over mijn familie en mijn zus.
Ik wil geen persoonlijke vetes. Ik zei toch, ik duld geen strijd.
Bent u een soldaat, kapitein? Zo niet, geef me dan uw zwaard.
Beseft u waar deze man voor staat?
Met hem komt de Santa Hermandad met al z'n kwaad naar deze wereld.
Een koninkrijk binnen een koninkrijk. Despotisme dat zo sterk is...
dat de ziel verlamd raakt van angst.
Hij heeft het nu al over gefolterde kinderen.
Genoeg. We hoeven geen oratie te horen.
Het is geen oratie. Die man is een eerloze beul. Een kindermoordenaar.
Kapitein, deze man is een crimineel die ter dood is veroordeeld in Spanje.
Ik stak de oceaan over voor de aangelegenheden van de koning.
Niet om gedood te worden door een voortvluchtige die daarvan profiteert.
M'n leven, van weinig waarde of niet, is uw verantwoordelijkheid.
Duizend excuses voor dit betreurenswaardige incident.
Ik moet één ding duidelijk maken.
Uw aanklachten jegens deze trouwe officier doen er hier niet toe.
Dat zijn zaken voor een kerkelijke rechtbank en die hebben we niet.
Eerwaarde Bartolome heeft hier de geestelijke leiding.
Als hij instaat voor kapitein De Vargas, volstaat dat voor mij.
U moet die voorwaarden accepteren, of anders teruggaan.
Ik accepteer ze. Maar houdt Pedro De Vargas zich er ook aan?
Ik geef u m'n woord.
Doña Marina, vermaakt u de gasten?
Ik moet staatszaken bespreken met señor De Silva.
Ja, heer.
- Kapitein De Vargas. - Ja, sir.
Als 20 rebellen een les in discipline moeten krijgen...
krijgen ze die les ook. Onthoud dat.
Wie is daar?
Eerwaarde, help me. Waarom is Pedro gearresteerd?
Diego De Silva is vermoord.
Nee. Nee, Eerwaarde.
De dood doet er niet toe. Ik zag de dood vaak onder ogen.
Maar dat ik jou moet verlaten.
Hoe moet het verder met jou, m'n liefste?
Ik zal ook sterven.
Nee.
Jij moet leven.
Je moet leven voor onze zoon, die nog niet geboren is.
O Catana, hoe ga je hem ooit zeggen dat z'n vader opgehangen is?
Ga terug naar m'n ouders in Italië. Zij zullen voor je zorgen.
Beloof me dat je ze nooit vertelt hoe ik gestorven ben.
M'n vader is een soldaat.
Als ik omkwam in de strijd, zou hij om me treuren.
Maar hij zou ook trots op me zijn.
Maar opgehangen worden...
voor een misdrijf dat ik niet gepleegd heb...
Verlos ons, barmhartige Jezus...
van die plek vol duisternis en marteling.
Ontvang ons aan uw vaderlijke boezem...
- waar we u liefhebben en vereren. - Padre.
- Ja, m'n zoon? - Sterft señor Pedro...
- bij het ochtendgloren? - Dat is het oordeel.
Señor Pedro doodde De Silva niet. Señor Pedro is m'n vriend.
- Ik weet wie De Silva doodde. - Vertel verder.
U christelijke priester. Als ik het vertel, redt u señor Pedro dan?
In godsnaam, spreek. Over een paar minuten sterft een man.
Als je weet wie Diego De Silva doodde, is het je plicht Pedro nu te redden.
Ik doodde De Silva. Ik.
Coatl.
- Gods wil geschiede. - Ja, padre.
Wachter.
Daar komen ze.
Kus me nu vaarwel.
- Laat me je nog één keer vasthouden. - Wachter.
Wachter, open de deur.
Vaarwel, m'n liefste.
Had ik nog maar geen afscheid genomen.
Pedro, je hield je aan je eed. God verliet je niet. Je bent vrij.
- Vrij? Ik heb hem gedood. - Breng haar weg.
Nee. Nee, laat me los.
Wat heb je de harten van onze Heer en z'n moeder verdriet gedaan.
Alleen de gedachte een leven te nemen is al verkeerd.
Jouw leven of dat van een ander.
God schenkt het leven en alleen God neemt het weer.
De zonde is des te groter nu God een ongeboren ziel onder je hoede stelde.
Maar onze Heer is barmhartig.
Hij heeft beschikt dat Pedro blijft leven.
M'n kind, je bent gezegend met een tweede kans.
Dat je mag wandelen in het licht van dat besef, voor de rest van je leven.
Kapitein De Vargas meldt zich, sir.
Sandoval meldt zich, sir.
Alles klaar voor vertrek, sir.
Heren, vorig jaar om deze tijd vochten we met muggen in moerassen.
We namen schamele geschenken aan en verhongerden. Maar nu...
kloppen we op de deur van keizer Moctezuma.
We ontmoeten hem persoonlijk.
Geen ambassadeurs met goudschilfers meer.
Dit is nog maar het begin.
De Vargas, laat het eerste detachement optrekken.
- Heren, maak u klaar voor de mars. - Ja, sir.
Ik draag jullie op: ban die goudlust uit jullie harten.
Open jullie ogen voor wat voor je ligt.
Ga niet als veroveraars voorwaarts, maar als mannen van God.
De zon schijnt hier even mooi als in Spanje.
Laat haar schijnen op alle mensen. Hier zijn ze meester noch slaaf.
Er wordt niet omhoog of omlaag gekeken.
Hier zijn alle mensen gelijk, overeenkomstig Gods plan.
De Heer heeft dit land gezegend.
Z'n weelderigheid is meer waard dan al het goud van Moctezuma.
In Gods eigen tempo zal het bloeien onder het kruis van het christendom.
Een veilige haven voor de zwakken, een toevluchtsoord voor de sterken.
Met al het goede van de Oude Wereld en geen van z'n slechte dingen.
Vóór het einde van deze onderneming...
smaken we het genoegen van de zege of de bitterheid van de nederlaag.
Velen zullen omkomen in de dagen voor ons.
Maar de overlevenden keren op een dag huiswaarts.
Met wijsheid en goud, in ere hersteld door Zijne Majesteit.
En verzekerd van het besef dat zij meewerkten...
aan het openstellen van een nieuwe wereld.
Ondertiteling: SDI Media Group